Skolim (właściwie Konrad Skolimowski ur. w 1996 roku w Łukowie) to polski piosenkarz, szczyt jego dotychczasowej kariery muzycznej przypada na lata 2023-2025. Znany jest on z tworzenia muzyki z gatunku disco, popularnie nazywany królem latino a do jego najbardziej popularnych utworów zaliczyć można takie piosenki jak „Temperatura” czy „Wejdę Wyjdę”. W tym roku nie nagrał żadnej solowej piosenki.

Poza karierą muzyczną Skolim prowadzi liczne biznesy takie jak: stacja paliw w Czeremsze, czy pensjonat Villa Drako w Międzyzdrojach. Jest on również udziałowcem w marce mięsnej JBB Bałdyga, poprzez którą wprowadził na rynek sygnowane własnym nazwiskiem parówki i wędliny (Skolimki).

W życiu prywatnym Skolim jest ojcem dwójki dzieci.

Jest bliżej niesprecyzowany rok w przyszłości. Autonomiczne maszyny przejęły większość prostych prac wykonywanych przez ludzi. Autonomiczne maszyny posiadają odmienną niezrozumiałą dla ludzi formę świadomości. 

Prawo do samostanowienia na potrzeby tej debaty jest rozumiane jako prawo do posiadania wolności decydowania o sobie, zarówno w sferze autonomii ciała jak i życia polityczno-społecznego.

Przyznawanie funduszy na rozwój przez Unię Europejską funkcjonuje obecnie na zasadzie “country based model”

Country based model - Unia Europejska przyznaje środki na rozwój państwom członkowskim, którymi następnie zarządzają poszczególne agencje rządowe, przyznając środki konkretnym projektom oraz instytucjom według wewnątrzpaństwowych kryteriów tzn. poszczególne państwa członkowskie decydują o ilości środków przeznaczonych na konkretne sektory (np. gospodarka o obiegu zamkniętym, automatyzacja, badania i rozwój). Przykładami takich instytucji są: Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP), Enterprise Estonia, Invest Bulgaria Agency. 

Na potrzeby debaty przyjmij, że alternatywnym rozwiązaniem jest przyznawanie środków na rozwój przez UE na zasadzie “sector specialized model”.

Sector specialized model - Unia Europejska przyznaje środki na rozwój poszczególnym europejskim agencjom wyspecjalizowanym w jednym sektorze. Te agencje przyznają środki poszczególnym projektom oraz instytucjom na podstawie jednolitych dla całej Unii Europejskiej kryteriów, tylko w obejmowanym przez siebie sektorze rozwoju. Przykładami takich agencji mogą być: CINEA – European Climate, Infrastructure and Environment Executive Agency, czy REA – European Research Executive Agency. 

PCC (Primeiro Comando da Capital) oraz Comando Vermelho to dwie największe zorganizowane

grupy przestępcze w Brazylii i jedne z większych w Ameryce Łacińskiej. Działają przede wszystkim w

obszarze handlu narkotykami, wymuszeń, przemytu broni i przestępczości zorganizowanej oraz

wywierają wpływ na funkcjonowanie części brazylijskich zakładów karnych i niektórych społeczności

lokalnych. Brazylia jest jedna z większych demokracji na świecie, posiada system konstytucyjny i organy

wymiaru sprawiedliwości. Wspomniane gangi nie kontrolują całego kraju, ale szlaki przemytu w rejonie

Amazonas i w drodze do Boliwii i Paragwaju oraz są silnie obecne w Sao Paulo i Rio de Janeiro.

Prawo Karne Wroga oznacza szczególny reżim prawa karnego stosowany wyłącznie wobec osób,

wobec których sąd stwierdzi przynależność do PCC lub Comando Vermelho. W ramach Prawa karnego wroga

państwo może stosować nadzwyczajne środki dochodzeniowe, nadzór oraz szczególne metody

pozyskiwania dowodów. Przewiduje ono również większą elastyczność w zakresie gwarancji

procesowych dotyczących tymczasowego aresztowania, stosowania podsłuchów i innych form kontroli

komunikacji, ochrony poufności oraz sposobów uzyskiwania materiału dowodowego. Ponadto

przewidziane kary są znacznie surowsze.

Japoński bank centralny prowadził przez ostatnie około dwie dekady politykę niskich stóp

procentowych, ujemnych lub zerowych. Transakcje i pożyczki w Japońskim jenie oprócz

komercyjnego i inwestycyjnego zastosowania, były wykorzystywane przez spekulantów w

celu generowania zysku m.in. przez skupowanie obligacji skarbu państwa innych krajów np.

USA. Od marca 2024 roku Bank Japonii podniosł stopy procentowe do poziomu 1%

najwyższego poziomu od 30 lat

<div>Światowe Mistrzostwa Koczowników to międzynarodowe, cykliczne wydarzenie celebrujące dziedzictwo kulturowe i tradycyjne sporty ludności koczowniczej. Zawody odbywają się co dwa lata, poprzednie edycje Igrzysk odbywały się w Kazachstanie, Kirgistanie i Turcji.&nbsp;</div><div><br></div><div>W Mistrzostwach Świata Koczowników mogą brać udział wszystkie kraje świata, a kraje europejskie regularnie wysyłają na nie swoje delegacje i zdobywają medale w kategoriach takich jak łucznictwo, różne style zapasów czy wyścigi konne.&nbsp;</div>

Na potrzeby tej debaty potencjał oznacza przewidywaną przyszłą biegłość podmiotu, w dowolnej dziedzinie, która jeszcze się nie zrealizowała.

Zarówno afrofuturyzm, jak i afropesymizm odnoszą się do sposobów przedstawiania doświadczeń osób afrykańskiego pochodzenia poprzez różne estetyki kulturowe.

Afrofuturyzm przedstawia przyszłość z perspektywy osób czarnoskórych, odrzucając ideologie białej supremacji oraz struktury, które historycznie i współcześnie prowadziły do przemocy wobec czarnoskórych społeczności. Afrofuturyzm analizuje przeszłość i wyobraża sobie przyszłość, aby tworzyć lepsze warunki życia dla obecnych i przyszłych pokoleń osób czarnoskórych, często wykorzystując motywy zaawansowanej technologii. 

Przykładem dzieła afrofuturystycznego jest Wakanda z uniwersum Marvela oraz album Beyoncé „Lemonade” (2016).

Z kolei afropesymizm to perspektywa interpretacyjna, która koncentruje się na trwających skutkach rasizmu, kolonializmu oraz historycznych procesów zniewolenia, w tym transatlantyckiego handlu niewolnikami. Analizuje ich wpływ zarówno na strukturalne warunki społeczne, jak i na osobiste, subiektywne doświadczenia oraz codzienną rzeczywistość osób afroamerykańskich.

Przykładem literatury wpisującej się w nurt afropesymizmu jest „Dwanaście lat niewolnikiem” (Twelve Years a Slave).

Jesteś przeciętnym dziennikarzem w którego ręce niespodziewanie trafia niepodważalny dowód na to, że Papież Franciszek był gejem i miał stałego partnera przez cały okres swojego pontyfikatu. Dowody nie przesądzają czy Papież miał ze swoim partnerem relację seksualną.